Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Προϋπολογισμός 2012: Στον αέρα και με μήνυμα αγριότερης λιτότητας


Προϋπολογισμός 2012: Στον αέρα και με μήνυμα αγριότερης λιτότητας
Παναγόπουλος Θάνος
Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/11/2011
    Πρόκληση της κοινής λογικής συνιστά ο προϋπολογισμός του 2012, καθώς βρίσκεται “στον αέρα”, ενώ ταυτόχρονα στέλνει ένα και μόνο μήνυμα: η λιτότητα που έρχεται και μάλιστα την τέταρτη συνεχή χρονιά ύφεσης, θα είναι ακόμη σκληρότερη και ποσοτικά ισούται με πρόσθετα βάρη 10,4 δισ. ευρώ, τα οποία, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, στην πορεία θα μεγεθυνθούν περαιτέρω.
    Υποτιμούν την ύφεση και την ανεργία. Επιπλέον φόροι 5,3 δισ., περικοπές 5 δισ., αύξηση φόρων στα φυσικά πρόσωπα, μείωση φόρων στις επιχειρήσεις, αύξηση φόρων 217,6% στην ακίνητη περιουσία
    Οι Έλληνες πολίτες θα καταβάλουν επιπλέον φόρους 5,3 δισ. ευρώ (2,41 δισ. ευρώ αύξηση επιβαρύνσεων στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων, 2,45 δισ. ευρώ από πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ακίνητη περιουσία, 269 εκατ. ευρώ από επιπλέον ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα καύσιμα και 68 εκατ. ευρώ από επιπλέον τέλη ταξινόμησης), ενώ οι συνολικές περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων καθώς και οι μειώσεις καταναλωτικών δαπανών που προβλέπονται για το 2012 φθάνουν τα 5.128 εκατ. ευρώ.
    Σε κάθε περίπτωση, ο προϋπολογισμός αναμένεται να αναθεωρηθεί από την επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει, λόγω των αστήρικτων εκτιμήσεών του. Κύριο χαρακτηριστικό της εικονικότητάς του αποτελεί το ότι κύρια μεγέθη του βρίσκονται στο έλεος των δανειστών, οι οποίοι θα αποφασίσουν κατά πόσο θα ενταχθούν στο PSI. Τέτοια είναι οι πληρωμές τόκων, οι τακτικές δαπάνες, το έλλειμμα ή το δημόσιο χρέος. Εάν δεν συμμετάσχει το σύνολο των δανειστών στο πρόγραμμα (τράπεζες, ταμεία, αμοιβαία κεφάλαια, ιδιώτες) τότε παραμένουν μετέωρες οι προβλέψεις μείωσης δημόσιου χρέους από 352,05 δισ. ευρώ ή 161,7% του ΑΕΠ φέτος σε 309,30 δισ. ευρώ ή 145,5% του ΑΕΠ, η συρρίκνωση δαπανών τόκων από 16,38 δισ. ευρώ σε 12,75 δισ. ευρώ και η μείωση ελλείμματος από 9% του ΑΕΠ στο 5,4% (χωρίς το PSI θα διαμορφωνόταν στο 6,7% του ΑΕΠ).
    Πέραν όμως αυτών, υπάρχουν εκτιμήσεις που τα γεγονότα τις έχουν ήδη ξεπεράσει, όπως το ποσοστό της ανεργίας που προβλέπεται στο 15,4% φέτος και στο 17,1% το 2012, όταν αυτή ήδη έχει διογκωθεί στο 18,4% και παρουσιάζει ανοδικές τάσεις λόγω ύφεσης, εφεδρείας, κ.λπ. Ακόμη, ο προϋπολογισμός ενσωματώνει μεν τις εκτιμήσεις ότι η πραγματική οικονομία θα συνεχίσει να κινείται σε συνθήκες ασφυκτικής πίεσης, λόγω της λιτότητας που επηρεάζει κατανάλωση και ύφεση, ωστόσο με ρυθμούς υπερβολικά αισιόδοξους. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ελληνική οικονομία προβλέπεται να καταγράψει φέτος ύφεση 5,5% (όταν στο εννεάμηνο σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία αυτή ανέρχεται στο 7%) και να συρρικνωθεί κατά 2,8% το 2012.
    “Στον αέρα” βρίσκονται και στόχοι που αναμένεται να αναπροσαρμοστούν λόγω δημοσιονομικών αστοχιών. Ενδεικτικά, η μεγέθυνση της πρωτογενούς “μαύρης τρύπας” στα 3,51 δισ. ευρώ το δεκάμηνο Ιανουαρίου - Οκτωβρίου 2011 αναμένεται να οδηγήσει σε αποκλίσεις των φετινών δημοσιονομικών στόχων, κάτι που απειλεί τη συνέπεια των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων περί μη λήψεως νέων μέτρων το 2012.

    Μειωμένα κονδύλια για μισθούς και συντάξεις
    Συνέχιση και ένταση της λιτότητας σηματοδοτεί η μείωση των δαπανών αποδοχών και συντάξεων κατά 672 εκατ. ευρώ ή 3,3% σε σχέση με την εκτίμηση πραγματοποίησης του 2011 και των πρόσθετων και παρεπόμενων παροχών κατά 37,9%. Από τις μειώσεις έως 52% στις συνολικές αποδοχές των 450.000 πολιτικών υπαλλήλων, του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ, των ΟΤΑ και των ασφαλιστικών ταμείων που επιβάλλονται από τον Νοέμβριο του 2011 και θα ισχύσουν ολόκληρο το 2012 θα προκύψει εξοικονόμηση δαπάνης ύψους 1.643 εκατ. ευρώ. Ειδικά οι δαπάνες για αποδοχές (μισθούς και επιδόματα) πολιτικών υπαλλήλων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης (το ποσό που προκύπτει αν στις συνολικές δαπάνες για αποδοχές και συντάξεις προστεθούν οι δαπάνες για πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές και στη συνέχεια αφαιρεθούν οι δαπάνες για συντάξεις) προβλέπεται να μειωθούν κατά 1,287 δισ. ευρώ ή κατά 8,57% και να περιοριστούν σε 13,72 δισ. ευρώ το 2012.
    Από τις μειώσεις στις κύριες συντάξεις του ΙΚΑ, του ΟΑΕΕ, του ΝΑΤ, του ΟΓΑ και των λοιπών ασφαλιστικών φορέων θα προκύψουν περικοπές δαπανών συνολικού ύψους 3 δισ. ευρώ. Επιπλέον 264 εκατ. ευρώ προβλέπεται ότι θα περικοπούν από την επιχορήγηση του ΟΑΕΔ λόγω της επικείμενης επιβολής εισοδηματικών και άλλων κριτηρίων για την καταβολή επιδομάτων ανεργίας. Ακόμη και από τους χαμηλοσυνταξιούχους που λαμβάνουν το ΕΚΑΣ προβλέπεται ότι θα περικοπούν 175 εκατ. ευρώ, ενώ ψαλίδι 45 εκατ. ευρώ προβλέπεται στις καταναλωτικές και λοιπές δαπάνες του Δημοσίoυ.

    Αγριότερη φορολογική επιδρομή

    Στο σκέλος των φορολογικών εσόδων, προβλέπεται αύξηση 3.599 εκατ. ευρώ ή ποσοστό 7,1% (από τα 49.702 εκατ. ευρώ στα 53.301 εκατ. ευρώ), ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες θα μειωθούν κατά 2.745 εκατ. ευρώ (από τα 51.830 εκατ. ευρώ στα 49.085 εκατ. ευρώ).
    Από την ανάλυση των στοιχείων του προϋπολογισμού προκύπτει:
    Μεγάλη αύξηση (29,1%) στον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων λόγω της μείωσης πολλών φοροαπαλλαγών, της πλήρους εφαρμογής των τεκμηρίων φορολόγησης αλλά και της συμπίεσης του αφορολόγητου ορίου στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος από τα 12.000 ευρώ στα 5.000 ευρώ. Τα φυσικά πρόσωπα θα πληρώσουν φόρους 10.682 δισ. ευρώ ή 2.410 δισ. ευρώ περισσότερα σε σχέση με φέτος (8.272 εκατ. ευρώ).
    Για τις επιχειρήσεις η προβλεπόμενη πτώση των κερδών τους αλλά και η μείωση του συντελεστή φορολόγησης των αδιανέμητων κερδών από 24% σε 20% για τη χρήση του 2011, θα φέρει μειωμένους φόρους κατά 12,7%, στα 2.157 εκατ. ευρώ, από 2.756 εκατ. ευρώ φέτος.
    Πογκρόμ κατά των ιδιοκτητών ακινήτων σηματοδοτούν οι προβλεπόμενοι φόροι στην περιουσία, καθώς με αύξηση 217,6% (!) προβλέπεται να εξακοντιστούν στα 3.581 εκατ. ευρώ από 1.128 εκατ. ευρώ εφέτος.

    Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

    Βαρουφάκης: Μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό


    Βαρουφάκης: Μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/10/2011
    του Γιανη Βαρουφακη

    Καθώς ο βόμβος της συζήτησης σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνει η νέα «συμφωνία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της κρίσης αντηχεί ακόμα στʼ αυτιά μας, έπειτα από μια μακρά νύχτα κατά την οποία παρακολουθούσαμε γεμάτοι ανησυχία τις διαπραγματεύσεις των ηγετών μας, είναι εξαιρετικά εύκολο να χάσουμε από τα μάτια μας τη μοναδική αλήθεια για τη νέα αυτή εξέλιξη στο σήριαλ της κρίσης του ευρώ: δεν υπήρξε καμιά συμφωνία.
    Η Ευρώπη είχε δεσμευτεί να δώσει μια μακρόπνοη λύση σε τρία αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα: τον τραπεζικό της κλάδο που καταρρέει, το πρόβλημα του ιταλικού και του ισπανικού δημόσιου χρέους (με τις εν δυνάμει καταστροφικές επιπτώσεις του στη βαθμολογία της Γαλλίας με ΑΑΑ), καθώς και τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία. Κανένα από τα τρία αυτά προβλήματα δεν αντιμετωπίστηκε, έστω και σε μικρό βαθμό, το βράδυ της Τετάρτης.
    Ο τραπεζικός κλάδος θα χρειαζόταν μια επιθετική, υποχρεωτική αύξηση κεφαλαίου, σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. (Όχι μόνο επειδή το ποσό που προορίζεται γιʼ αυτό τον σκοπό είναι ισχνό, αλλά κυρίως επειδή θα δοθούν πάμπολλες ευκαιρίες στους τραπεζίτες να μη χάσουν τον έλεγχο των χρεοκοπημένων τραπεζών τους, με ποικίλα μέσα που θα καταστήσουν την ανακεφαλαιοποίηση νεκρό γράμμα.)
    Ο ντοπαρισμένος (διότι έτσι θα καταλήξουν τα ιδιωτικά κεφάλαια, κατόπιν της μόχλευσης) Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθεροποίησης (EFSF) που έχει ανακοινωθεί δεν πρόκειται να ελαφρύνει το φορτίο της Ιταλίας, ούτε να απομακρύνει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται πάνω από τη Γαλλία.
    Τέλος, το ελληνικό «κούρεμα» είναι απλώς το άδειο κέλυφος ενός αριθμού (50% είναι το «στρογγυλό νούμερο» που συμφωνήθηκε τις πρωινές ώρες της Πέμπτης, μόνο και μόνο για να υπάρχει ένα νούμερο), καθώς στηρίζεται σε μια σειρά γελοίες υποθέσεις και συμφωνίες, συμφωνίες με τραπεζίτες που οι πολιτικοί δεν θα καταφέρουν ποτέ να ολοκληρώσουν.
    Και έτσι η Κρίση θα συνεχίσει ακάθεκτη τη διαδρομή της: ξεπερνώντας και τα τελευταία αναχώματα της ευρωζώνης, θα βαδίσει προς τη διάλυση της τελευταίας. Με λίγα λόγια, το μόνο που καταφέραμε όσοι ξενυχάγαμε μπροστά στις οθόνες και τους δέκτες μας, με όλες τις κεραίες μας στραμμένες στο Βέλγιο, είναι να χάσουμε τον ύπνο μας.
    [Σχόλια και συζήτηση για το άρθρο στο ιστολόγιο των Ενθεμάτων]
    Ο Γιάννης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
    Το σχόλιο «Another emblematic EU non-event: A first reaction to the latest EU “agreement”» γράφτηκε στα αγγλικά

    Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

    ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΕ ΕΦΕΔΡΕΙΑ


    Απολύσεις, εφεδρεία, καρατόμηση μισθών, συντάξεων και Σ.Σ.Ε.
    ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ  ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ

    Είναι ανίκανοι, επικίνδυνοι ή σε διατεταγμένη υπηρεσία;
    Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για πολιτικά ανδρείκελα που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι για την εφαρμογή των πολιτικών, που τους υπαγορεύουν οι Τροϊκανοί και οι αγορές, καταπατώντας κάθε έννοια δικαιοσύνης, δημοκρατίας και τήρησης της συνταγματικής τάξης.
    Το σίγουρο είναι επίσης, ότι επιχειρούν να φέρουν σε πέρας, με ένα τελευταίο και  τελειωτικό αυταρχικό χτύπημα, αυτό που από καιρό έχουν δρομολογήσει: την καταστροφή, του δημοσίου, των δημοσίων αγαθών, της κοινωνικής ασφάλισης, της εργασίας και της οικονομίας. Θέλουν μια χώρα και μια κοινωνία της απόλυτης φτώχειας χωρίς μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα. Μια κοινωνία της συνεχούς εξαθλίωσης και της κατάργησης κάθε έννοιας, που αναφέρεται στο κοινωνικό κράτος και στην κοινωνική προστασία, μας έχουν προδιαγράψει ως το νέο νεοφιλελεύθερο παράδειγμα στην Ευρώπη.
    Το Πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε χθες και περιλαμβάνει: φτωχολόγιο-μισθολόγιο, απολύσεις με το φερετζέ εφεδρείας, την ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και την κατακρεούργηση των συντάξεων, λειτουργεί ως σκούπα για το γενικό σάρωμα, όλων των ελάχιστων τελευταίων δικαιωμάτων, που έχουν απομείνει για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, και τη δημιουργία μιας εργοδοσίας πανίσχυρης, αυταρχικής, αφήνοντας από την άλλη μόνους και απροστάτευτους τους εργαζόμενους.
    Πέρα από την προφανή συλλογική ευθύνη της Κυβέρνησης, ακόμα πιο προφανής είναι η προσωπική και ατομική ευθύνη που αναλογεί σε εκείνους, που με χαρακτηριστική ευκολία γίνονται διαθέσιμοι και πρόθυμοι να κάνουν τη «βρώμικη» δουλειά της καταστροφής του βασικού πυρήνα των ανθρώπινων, δημοκρατικών, κοινωνικών και εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Ακόμα πιο τραγικό είναι ότι στην πρωτοπορία των προθύμων, βρίσκονται και εκείνοι που έχουν περάσει μεγάλο μέρος της ζωής τους, από θέσεις ευθύνης του συνδικαλιστικού κινήματος.
    Μετά και το χθεσινό πολυνομοσχέδιο και εδώ που έχουν φθάσει τα πράγματα, το ερώτημα δεν είναι μέχρι που μπορούν να φθάσουν οι Τροϊκανοί και η Κυβέρνησή τους.
    Το ερώτημα που γίνεται πιεστικό προς όλους μας, είναι εάν τα συνδικάτα μαζί με την κοινωνία μπορούν τώρα να ανακτήσουν την πολιτική ικανότητα για να τους ανατρέψουν άμεσα, πριν είναι πολύ αργά.
    Η ανάγκη αυτή είναι επιτακτική. Περνά μέσα από την μεγαλύτερη δυνατή αγωνιστική ενότητα όλων των εργαζομένων, έξω από ανέξοδες διχαστικές πρακτικές, και απέναντι από εκείνες τις ηγεσίες, που δε θέλουν και δε μπορούν να ανταποκριθούν στις σημερινές συνθήκες, επιμένοντας στη λογική ενός ψευτορεαλισμού, στη λογική των μικρών αναχωμάτων, που μας οδηγούν τελικά από υποχώρηση σε υποχώρηση χωρίς τέλος.
    Τώρα είναι η ώρα ώστε, η ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ, να μπορέσει να σηματοδοτήσει ανατροπές και εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση.
    Τώρα χρειάζεται αποτελεσματική οργάνωση, ενοποίηση όλων των επιμέρους αγωνιστικών δράσεων, που αναπτύσσονται σε όλους τους εργασιακούς χώρους, μέγιστο δυνατό συντονισμό, συγκέντρωση όλων των δυνάμεων σε αγωνιστική κατεύθυνση, η οποία θα επιβάλλει λύσεις σε όφελος όλων των εργαζομένων.

    ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
    ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 ΣΤΙΣ 10:30 Π.Μ.


    Για την Αυτόνομη Παρέμβαση Π.Ε. Καστοριάς
    Χατζηφωτιάδης Κώστας, Παπαθανασίου Κώστας, Δέλλας Γιάννης

    Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011


    Αφίσα του Δημήτρη Αρβανίτη
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/10/2011
      Από τις φορές που η ισχύς του αφορισμού "μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις" επιβεβαιώνεται απολύτως. Αφίσα του Δημήτρη Αρβανίτη

      Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

      τα λαμόγια λεηλατούν πάντα

      τα λαμόγια λεηλατούν πάντα
      Σώζεται η τράπεζα με τα λεφτά των φορολογουμένων και κατόπιν συνεχίζει να τους πίνει το αίμα -σώζεται δηλαδή το βαμπίρ ιδίοις αναλώμασι των θυμάτων του, με τι τέρατα έχουμε μπλέξει; Κλονίζεται η Γαλλοβελγική τράπεζα Ντέξια και την αιμοδοτούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με ποσά ίσα με το μισό ελληνικό χρέος (πριν να το κάνει τρισμέγιστο ο Γιωργάκης) -κι ύστερα της Ευρώπης τής φταίνε οι ακαμάτηδες νότιοι, τα pigs...

      * * *

      Μπουκάρει στα καθ' ημάς, σαν τον Αλάριχο στα νοικοκυριά ο Μπενύτο, διαλέγει τι θα βουτήξει, βιάζει όποιον οικογενειακό προϋπολογισμό γουστάρει κι ύστερα κλαίγεται μπροστά στα θύματά του ότι τα έσφαξε για το καλό τους ότι κάποιος τέλος πάντων έπρεπε να αναλάβει τη βρώμικη δουλειά. Δεν είθισται να βάφουν με αίμα τα χέρια τους οι Κατακτητές, όταν μπορούν να κάνουν το ίδιο για χάρη τους οι σμπίροι τους...
      Τι είναι οι αγορές;

      Ο Τρομερός θεός Κόνανος που όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει;

      Τι είναι το χρήμα;

      Ο Κερασφόρος θεός Κόπανος που ληστεύει όποιον γουστάρει; που κάνει τα αμετάβατα μεταβατικά και λιμοκτονεί όποιον προαιρείται;

      Τι είναι το χρέος; Κισμέτ; Τι είναι το έλλειμμα; ο Καιάδας των φτωχών; η Ταρπηία Πέτρα των αδύναμων; το Βάραθρο για τα παιδιά του γείτονά μας, του συναδέλφου μας, τα δικά μας;

      Τι έχει γίνει η ζωή μας; μια μαλακία που παρουσιάζεται τετράκις κάθε μήνα στα γκισέ των τραπεζών δι' υπόθεσίν της; ένα αγκομαχητό που πρέπει να πληρώνει λύτρα στη Ζήμενς για κάθε ανάσα, μια

      ξεφτίλα που αξίζει στους «τεμπέληδες» και στους «διεφθαρμένους»;

      Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση;

      Μια Ιερά Συμμαχία των Τοκογλύφων με το στομάχι τους;

      Ο ζωτικός χώρος των Αρίων; Η διαρκής τιμωρία των μαζών; Η «τελική λύση»

      για τον πολιτισμό των ανθρώπων;

      .....................................

      Τι είναι μια κυβέρνηση που υπεξαιρεί τα λεφτά των πυροπαθών, για να πληρώσει τα κινητά του Πάγκαλου και τις γραμματείς του Βενιζέλου;

      Ποιοι είναι οι κρατικοδίαιτοι διανοούμενοι που μπορούν να κατηγορούν για λαϊκισμό τον ίδιον τον λαό; Σε ποια ρεστωράν τρώνε; (όχι γιαούρτια, αυτά τα τρώνε πλέον παντού).

      Ποιος είναι ο Μπαρόζο;

      Ούτε μια τρίχα απ' τα μαλλάκια της γερόντισσας που έμεινε με τη σύνταξη μισή.

      Να τελειώνουμε!

      Δεν είμαστε ανδράποδα, να μας κάνουν ό,τι θέλουν τα ανδρείκελα.

      Υπάρχουν λύσεις. Υπάρχουν άλλες πολιτικές.

      Και καλούνται τα κόμματα ιδίως της Αριστεράς να τις διατυπώσουν, να τις προτείνουν στον λαό, να διαβουλευτούν μαζί του. Παντού! στα σπίτια

      στις πλατείες, στους δρόμους, στους εργασιακούς χώρους.

      Δεν είναι ώρα τώρα να σνομπάρουν οι μισοί ΣΥΝασπισμένοι τους αγανακτισμένους. Ούτε είναι τώρα η ώρα για να τιμωρεί το ΚΚΕ όσους δεν κατάλαβαν εγκαίρως ότι είχε δίκιο για το Μάαστριχτ.

      Είναι βέβαιον ότι μια μέρα η Γη θα γίνει κόκκινη κι ότι ο Σοσιαλισμός θα έρθει (μάλιστα πριν από τη Δευτέρα Παρουσία), αλλά για την ώρα

      χάνονται δουλειές

      πληθαίνει η ανεργία

      κόβονται μισθοί, αφανίζεται το ασφαλιστικό, ξεχαρβαλώνονται οι γειτονιές, κλείνουν μαγαζιά, κλείνουν σπίτια, εκπίπτει η (έστω αστική) δημοκρατία, ώσπου να γίνουν οι

      δεξιοί κεντρώοι, οι κεντρώοι σοσιαλιστές και οι σοσιαλιστές κομμουνιστές, θα έχουμε γυρίσει όλοι στα σπήλαια.

      Δεν θέλει ο λαός έναν «καλό καπιταλισμό», θέλει προμάχους να τον βοηθήσουν να βγει απ' την παγίδα.

      Αυτό είναι το πρόταγμα της ανάγκης κι όχι το «τις πταίει» -υπάρχει καιρός γι' αυτό. Αργότερα. Το επείγον είναι η σωτηρία του λαού.

      ***

      Σήμερα ο λαός, παρά την τρομοκρατία και τη μαύρη προπαγάνδα, δίνει στις υπάρχουσες εκδοχές της Αριστεράς ένα ποσοστό περίπου 25%...

      Αν η Αριστερά βγει μπροστά με προτάσεις, πρόγραμμα, τακτική και στρατηγική ο λαός θα της δώσει μεγαλύτερο ποσοστό,

      γεωμετρικά μεγαλύτερο.

      Βγάζοντας έτσι ενδεχομένως την Ελλάδα μπροστά στον αγώνα για την ανατροπή του συστήματος, που γεννά και ζει απ' τις κρίσεις του. Οχι μόνον σε εθνικό αλλά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

      Αυτή είναι σήμερα η πρόκληση της Ιστορίας, τα λοιπά είναι για όσους δεν ακούνε τη βοή των επερχομένων. Η ανάγκη σήμερα απαιτεί τη γενναιότητα της Αριστεράς που μπορεί να βγει μπροστά χωρίς να 'ναι φοβική ούτε με την υπόλοιπη Αριστερά ούτε με τον λαόν τον ίδιο.

      Ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, θα βρει τον δρόμο του ακόμα κι αν η Αριστερά εθελοτυφλήσει με τον τρόπο του Οιδίποδα...

      ΣΤΑΘΗΣ Σ. 13.Χ.2011 stathis@enet.gr

      Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

      Κυβέρνηση χωρίς κρατικό μηχανισμό

      Κυβέρνηση χωρίς κρατικό μηχανισμό

      Μεγάλη, πολύ μεγάλη ήταν η χθεσινή διαδήλωση των απεργών του δημόσιου τομέα και των ΔΕΚΟ. Δεκάδες χιλιάδες άτομα πορεύθηκαν στο κέντρο της Αθήνας εκφράζοντας την αντίθεσή τους στις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις από τις τάξεις τους που σχεδιάζει η κυβέρνηση Παπανδρέου μέσω του τεχνάσματος της εφεδρείας, η οποία στην πραγματικότητα είναι απόλυση με την αποζημίωσή τους να καταβάλλεται σε... δώδεκα δόσεις! Δεδομένου δε ότι μετά την εφεδρεία απολύουν τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημίωση, ενώ κατά τη διάρκεια της εφεδρείας τούς αμείβουν μόλις με το 60% του βασικού (!) μισθού τους με το νέο μισθολόγιο, στις περιπτώσεις υπαλλήλων με πολλά χρόνια υπηρεσίας η κυβέρνηση με το τέχνασμα των γλίσχρων αμοιβών της εφεδρείας δεν θα τους καταβάλει καν το ποσό που θα έπρεπε νομίμως να τους δώσει αν θα τους απέλυε!!!
      Οι βίαιες περικοπές αποδοχών που πραγματοποιούνται ήδη και οι ζοφερές προοπτικές της απόλυσης εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων ΔΕΚΟ είχαν ως αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια της χθεσινής διαδήλωσης να υπάρχει όντως πρωτοφανής συμμετοχή υπαλλήλων από τα υπουργεία και τις δημόσιες υπηρεσίες.
      Αν και δικαίως θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι και πάλι η συμμετοχή των υπαλλήλων που θίγονται από αυτήν τη λαίλαπα μέτρων εναντίον τους ήταν σαφώς κατώτερη του μεγέθους της συμφοράς που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους, δεν μπορεί να αποσιωπηθεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα που έχει παρουσιαστεί.
      Σύσσωμος σχεδόν ο κρατικός μηχανισμός έχει πλέον ταχθεί ανοιχτά κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου. Υποτίθεται όμως ότι σε αυτόν τον μηχανισμό βασίζεται η κυβέρνηση για να εφαρμόσει την πολιτική της σε όλους τους τομείς. Πώς θα το κατορθώσει έχοντας τη συντριπτική πλειονότητα των υπαλλήλων του κρατικού -με τη στενή και την ευρεία έννοια- μηχανισμού εναντίον της;
      Αυτό είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο. Ανεξαρτήτως διαφόρων περί του αντιθέτου διακηρύξεων, είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου θα επιχειρήσει να βελτιώσει υπέρ της τους συσχετισμούς στον κρατικό μηχανισμό απολύοντας δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους που δεν είναι με το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με την πτέρυγα που στηρίζει τον πρωθυπουργό. Να κρατήσει δηλαδή τους δικούς της ανθρώπους, όπως έκανε ήδη σε ευρεία κλίμακα και με τις μετατάξεις στις ΔΕΚΟ.
      Αυτό όμως δεν λύνει το πρόβλημα. Πρώτα πρώτα γιατί το πολύ σε δύο χρόνια θα έχουμε πιθανότατα, αν επαληθευθούν οι σημερινές δημοσκοπήσεις, άλλη κυβέρνηση, η οποία φυσικά θα εξαπολύσει πογκρόμ εξάρθρωσης του "παπανδρεϊκού" κρατικού μηχανισμού, αν έχει συντελεστεί τέτοια εξέλιξη. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα απομείνει η Ελλάδα με έναν διαλυμένο, κακοπληρωμένο και απείρως πιο διεφθαρμένο από σήμερα κρατικό μηχανισμό, αφού είναι βέβαιο και αποδεδειγμένο απανταχού της οικουμένης και σε όλες τις εποχές ότι οι εξαθλιωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν έχουν καμία ηθική αναστολή στην προσπάθεια ενίσχυσης των εισοδημάτων τους με πλάγιους τρόπους, πρόθυμοι να διαφθαρούν καθ' οιονδήποτε προσφερόμενο τρόπο...
      Δεν υπάρχει κράτος που να μπορεί να λειτουργήσει χωρίς δημόσιο τομέα και ουσιαστικά χωρίς κρατικό μηχανισμό. Μπορεί διάφοροι αδαείς που βρέθηκαν τυχαία σε θέσεις εξουσίας να έχουν την ψευδαίσθηση ότι όλες σχεδόν οι δραστηριότητες του κράτους μπορούν να εκχωρηθούν σε ιδιώτες -κάτι που άλλωστε αποβαίνει πάντα πολύ κερδοφόρο προσωπικά για τους εμπλεκόμενους παράγοντες-, αλλά αυτό δεν ανταποκρίνεται στις κοινωνικές ανάγκες. Πέρα από την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της χώρας δεν αποκλείεται καθόλου να προκαλέσει κοινωνικές εντάσεις πολύ μεγαλύτερης κλίμακας από όσο φαντάζονται οι κυβερνώντες.
      Δυστυχώς, σε πολύ σκοτεινές ατραπούς οδηγεί η κυβερνητική πολιτική και φυσικά ούτε κατά διάνοια δεν αποσκοπεί στην "εξυγίανση" του δημόσιου τομέα με τέτοια μέτρα που υλοποιεί.
      ΠΟΥ ΠΑΝΕ;
      Χωρίς συμμάχους δεν γίνεται τίποτα
      ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ είναι οι κοινωνικές συμμαχίες της κυβέρνησης σε πολλά θέματα. Είναι να απορεί κανείς σε ποια στρώματα της ελληνικής κοινωνίας απευθύνεται η πολιτική της π.χ. στο θέμα της κατάργησης της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Οι εργαζόμενοι φυσικά έγιναν έξαλλοι. Αλλά και ο πρόεδρος του ΣΕΒ μίλησε για "κακοστημένο θέατρο μέσω του οποίου οι υπαίτιοι της κρίσης επιχειρούν να φορτώσουν για άλλη μια φορά το κόστος των επιλογών και χειρισμών τους σε αυτούς που δεν ευθύνονται για την κρίση, στον ιδιωτικό τομέα και τους εργαζομένους του που εξοντώνονται αργά και σταθερά". Για "μια χούφτα τεχνοκρατών ''μερικής απασχόλησης'' σε συνεργασία με κάποιους λίγους ''πρόθυμους γενίτσαρους''" έκανε λόγο ο πρόεδρος των εμπόρων.